Öflug þjónusta hefur byggst upp á svæðinu, tjaldstæði, gisting, veitingar, söfn, leiðsögn, aðstoð við skipulag gönguferða og flutningar á fólki og farangri.

Göngufólk nærri Súluskarði                                                HMA 2004

Á Víknaslóðum, milli Borgarfjarðar og Loðmundarfjarðar eru 9 víkur og var búið í þeim flestum fram undir miðja 20. öld en síðust af víkunum fór Húsavík í eyði, 1974 en síðasti ábúandi í Loðmundarfirði flutti þaðan 1973

Ferðamálahópur Borgarfjarðar er með þessa heimasíðu og hér má finna ýmsar upplýsingar um svæðið, tillögur að ferðum og göngukort ásamt fjölda mynda. Þar er líka þjónustulisti, álfa og vættasögur, fornsögur og ýmiss annar fróðleikur.

Ef þú ert að hugsa um gönguferð í friðsælu og fallegu umhverfi mælum við með að þú mætir á svæðið - þú verður ekki fyrir vonbrigðum.

Í Landnámu er getið landnámsmanna hér og þeir voru: Loðmundur gamli í Loðmundarfirði, Þorsteinn kleggi í Húsavík, Þórir lína í Breiðuvík, Veturliði Arnbjarnarson á Borgarfirði, Þorkell fullspakur í Njarðvík og Uni danski Garðarsson á Austur-Héraði.

Við Þorragarð í Njarðvík                                                      HMA 2004

Gunnars saga Þiðrandabana, sem gerist um árið 1000, tengist Njarðvík mikið og í sögunni er m.a. getið Þorragarðs og Þiðrandaþúfu sem hvort tveggja eru í dag friðlýstar fornminjar. Þorragarður er hlaðinn torfgarður, allt að 1,5 m hár og hefur verið um 1,4 km að lengd í upphafi en hluti hans er nú kominn undir tún en eftir standa í dag um 0,9 km af garðinum.

Tveir synir Þóris línu í Breiðuvík bjuggu á Borgarfirði, Gunnsteinn á „Dysjarmýri“ og „Sveinungur“ á Bakka en þeirra bræðra er beggja getið í Gunnars sögu Þiðrandabana en Sveinungur bjargaði Gunnari á flótta og er það fyrsta skráða björgun hér.

Bílstjórar Sveinunga hjá Björgunarsveitarbílnum                    HMA 2002

Björgunarsveitin á Borgarfirði heitir Sveinungi eftir þessum fyrsta „björgunarmanni“.
N

Dyrfjöll - séð af Vatnsskarði                                               HMA 2003

Vegurinn yfir Vatnsskarð var fyrst lagður 1954 en áður var farin göngu- og hestaslóð um Gönguskarð frá Unaósi en um Sandaskörð ef farið var frá Borgarfirði á Inn-Hérað.

Þrír bæir eru í Njarðvík, Borg, Hlíðartún og Njarðvík.

Innra-Hvannagil í Njarðvík er staður sem allir ættu að kíkja á. Aka má upp að gilinu og mjög auðveld og stutt ganga er inn í það. Þar birtast fjölbreyttar bergmyndanir í líparítinu og sérkennilegir basalt-berggangar sem kljúfa líparítskriðurnar þvers og kruss.

Talið er að í Njarðvík sé miðja Njarðvíkureldstöðvarinnar og hún og Dyrfjallaeldstöðin myndi eina megineldstöð en Dyrfjöllin hafa myndast í gosi í öskju, svipaðri og Askja er í dag. Önnur megineldstöð er talin innst í Borgarfirði, nálægt Víknaheiði.  Er hún nefnd Borgarfjarðareldstöðin eða Breiðuvíkureldstöðin.

N

Njarðvíkurskriður eru milli Njarðvíkur og Borgarfjarðar.  Á öldum áður voru þar mjóar hættulegar götur en um miðja 20. öld var gerður þar mjór akfær vegur sem síðan hefur oft verið breikkaður.  Um miðjar Skriður er Naddakross „Krossinn helgi í Njarðvíkurskriðum“ en Naddi var óvættur sem hafðist við í Skriðunum - sjá frásögn annarsstaðar á heimasíðunni.
K

Á Borgarfirði eystri eru æskustöðvar Jóhannesar Sveinssonar Kjarvals en hann ólst upp í Geitavík og þar er minnisvarði um hann. Kjarvalsstofa er staðsett í Félagsheimilinu Fjarðarborg. Þar er varpað ljósi á manninn Jóhannes Sveinsson eða „Jóa í Geitavík“ sem fluttist hingað á fimmta ári sunnan úr Meðallandi. Hann átti síðar á ævinni eftir að breyta listasögu Íslands verulega og er í dag talinn ástsælasti málari þjóðarinnar.

Altaristaflan í Bakkagerðiskirkju                                          HMA 2002

Kjarval sýndi heimahögunum alltaf mikla rækt og m.a. málaði hann 1914 altaristöfluna í Bakkagerðiskirkju sem er einstakt listaverk, einn mesti dýrgripur staðarins. Stór hluti ferðamanna staldrar við í kirkjunni til að sjá þetta meistaraverk.

Í Kjarvalsstofu er líka sett upp þema um altaristöfluna og einnig um „hausana“ hans Kjarvals. Þá teiknaði hann flesta af sveitungum sínum árið 1926. Sýningin í Kjarvalsstofu tengir skemmtilega þessa „hausa“ við nútímann.
B

Borgarfjörður fékk verslunarréttindi 1895 og þá byrjaði að myndast þéttbýliskjarni þar sem þorpið Bakkagerði er nú.

Lindarbakki                                                                     HMA 2003

Til að byrja með voru þetta lítil torfhús, svokallaðar þurrabúðir og „neðst“ í þorpinu er Lindarbakki, fallegt lítið torfhús, sem sýnir vel hvernig þessi hús litu út. Lindarbakki er í einkaeign, nýtt sem sumarhús og er vinsælt myndefni ferðamanna.

Íbúar Borgarfjarðar eru tæplega 150. Í sveitinni er sauðfjárbúskapur og nokkuð af hrossum.

Gott afréttarland fyrir sauðfé er á Víkunum sunnan fjarðarins og í Loðmundarfirði og reka bændur fé sitt þangað.

Talsvert er af hreindýrum á svæðinu en þau eru stygg og erfitt að komast nærri þeim.

Í Brúnavík er þokkaleg lending við klappir nálægt bæjarstæðinu og oftast var nokkur útgerð þar enda mjög stutt á fengsæl fiskimið.

Gengið um Brúnavíkursand                                                HMA 2004

Fyrir botni víkurinnar er sandfjara, Brúnavíkursandur, og ofan hans eru mjög sérkennilegir og fallegir líparítklettar. Eindregið er mælt með því að þeir sem eiga leið um Brúnavík gangi um fjöruna og skoði umhverfið vel.
H

Viti var byggður á Glettingsnesi 1931 og var vitavörður þar til 1952 er nesið fór í eyði. Þægileg ganga er á Gletting (553) en leiðin er ekki stikuð.

Kjóll þýðir skip eða kjölur og kletturinn á að bægja skriðum frá bænum sem stendur beint neðan hans. Í Kjólsvík eru mikil framhlaup og Ólafur Ólavíus segir 1776. „ Hefur víkin sem þótti mjög grasgefin breyst mjög af ægilegu skriðuhlaupi fyrir þremur árum“.

Seinustu áratugina var yfirleitt tvíbýli í Breiðuvík, jafnvel þríbýli, yfirleitt 10-15 manns. Mikið af mannvistarleifum eru umhverfis bæjarstæðið.

Ferðafélag Fljótsdalshéraðs byggði hér árið 1998 glæsilegan 33ja manna gönguskála.

Húsavík ber höfuð og herðar yfir aðrar víkur hér enda var hún hæst metna jörð í Múlaþingi að fornu mati. Hér var stunduð mikil útgerð og Færeyingar voru hér t.d. fram undir 1930. Á árunum 1830 og 1900 bjuggu hér 40 - 65 manns á fjórum bæjum en fór svo fækkandi og byggð lagðist af 1974. Margrét ríka kallaði Húsavík „víkina ljótu en feitu“. Ekki eru allir sammála þeirri nafngift því víkin hefur að skarta a.m.k. tveim einstökum fjöllum.

Annað er Hvítserkur, eitt fegursta fjall landsins og svo Skælingur eitt formfegursta fjall landsins, stundum kallaður „kínverska musterið“. Fegurð hefur annað mat í dag en var á öldum áður. Hvítserkur og Leirfjall hafa myndast í gífurlegu sprengigosi en toppur þeirra beggja er úr móbergi. Í Hvítserk eru basaltberggangar þvers og kruss um fjallið sem gefur því einstakan svip.

Húsavíkurskáli                                                                 HMA 2002

Ferðafélag Fljótsdalshéraðs reisti sumarið 2000 glæsilegan 33ja manna gönguskála hér við rætur Skælings.

Göngufólk á leið í Álftavík - Húsavík í baksýn                         ÁÁ 2004
Á

Gönguleið hingað er erfið, um brött og þröng fjallaskörð og brattar hlíðar.  Nauðsynlegt er fyrir ókunnuga að afla sér upplýsinga því leiðirnar eru ekki merktar.
L

Loðmundarfjörður var færður undir Borgarfjarðarhrepp 1. janúar 1973. Í byrjun 20. aldar voru hér 87 íbúar á 10 bæjum. Upp úr 1940 fer þeim að fækka og 1973 flutti síðasti ábúandi brott.

Kirkja frá 1895 er að Klyppsstað.

Í Stakkahlíð er starfrækt ferðaþjónusta á sumrin í gamla bænum sem haldið hefur verið vel við og lagfærður. Gisting er þar fyrir um 20 manns.

Góður jeppavegur er til Loðmundarfjarðar. Yfirleitt er hann ekki orðinn fær fyrr en í byrjun júlí en fer þó eftir snjóalögum.

Helstu gönguleiðir frá Loðmundarfirði eru um Kækjuskörð til Borgarfjarðar, Nesháls til Húsavíkur eða Hjálmárdalsheiði til Seyðisfjarðar.

S

Séð yfir Stórurð úr flugvél                                                   HMA 2003

Vestan Dyrfjalla er Stórurð, ein af náttúruperlum Íslands. Um tveggja og hálfs tíma ganga (6 km) er þangað frá þjóðvegi (aðra leiðina) og rétt að gera ráð fyrir löngum degi í þá ferð því það er auðvelt að gleyma sér í þeirri hrikalegu fegurð sem hér er.

Hægt er að fullyrða að allir sem hingað koma heillast af þessari sérstöku náttúrusmíði.

Talið er að Stórurð hafi myndast þannig að ísaldarjökullinn hafi skrapað hamraþilin og blokkir fallið þannig á jökulinn sem hafi síðan flutt þær fram dalinn, allt að 7 km leið.

Velja má um margar gönguleiðir í Stórurð - sjá göngukort.
S

Álfahirðin úr Álfaborg                                                         HMA 2002

Í Kækjudal innst í sveitinni er álfakirkja. Í sögunum er m.a. sagt frá ferðum álfa á leið í kirkjuna og einnig frá giftingum mennskra stúlkna og huldudrengja þar.

Bærinn Hvoll og Hvolshóll tengjast mjög álfa og vættasögum og í Hvolshrauni / Lobbuhrauni búa álfar og ýmsar aðrar verur.

Álfasteinar eru rétt innan við Klyppsstað. Álfasteinar eru líka á Glettingsnesi og einnig rétt neðan Stórurðar.

Víða í sveitinni eru örnefni sem tengjast álfum huldufólki, tröllum og öðrum vættum.

Í Sólarfjalli í Breiðuvík býr álfasýslumaðurinn, í Blábjörgum sunnan Herjólfsvíkur býr álfabiskupinn.

Í Kolli í Kollutungum býr dvergur og Snotra bjó á Snotrunesi.